Mało tego...
Ponieważ impact jaki ten odsłuch na mnie wywarł, całkiem serio nie dawał mi spokoju, to zacząłem szperać po internetach, żeby sprawdzić co tam piszą o tych Niemiaszkach ...o ile w ogóle cokolwiek piszą i jeśli w ogóle ktokolwiek jeszcze o nich pamięta.
I wyobraźcie sobie Państwo, ze trafiłem na felieton o nich w periodyku kulturalnym Dwutygodnik. Samo miejsce umieszczenia tych rozkminek może nawet mnie tak nie zdziwiło, bo tam obok analizy sztuki awangardowej potrafią ze śmiertelną powagą dokonywać wiwisekcji sceny discopolo, ale już to kto o nich pisze, było dla mnie pewnym zaskoczeniem. Otóż autorką tekstu jest niejaka Alex Freiheit, czyli 1/2 duetu Siksa - kontrowersyjnego tworu scenicznego, którego nazwanie "artystycznym" jakoś ciągle jest poza moim zasięgiem. Tekst został napisany na początku pandemii, w okresie pierwszego lockdownu i dotyczy opublikowanego w tamtym czasie domowego "koncertu" Scootera, pt. "I want you to stream". No i co jest już całkowicie zaskakujące, okazuje się, że na Alex muzyka Scootera, wywarła w obliczu pandemicznej niepewności równie mocne wrażenie co na mnie w czasie burzy. W dodatku chyba z tych samych powodów, co madame Freiheit potrafiła zwerbalizować lepiej niż ja - po prostu dlatego, że przywracała porządek w chaosie. A było to możliwe z tego powodu, że Scooter jest jak Stonehenge -trwa niewzruszenie na swojej pozycji niezależnie od sytuacji i okoliczności. Najładniej oddaje to ten cytat:
Scooter przeżył wszystko i nic się nie zmienił. Przeżył żarty na swój temat, stał się na moment wiochą, by ostatecznie powrócić na fali rejwu – taka Marina Abramovićhttps://www.dwutygodnik.com/artykul/887 ... dcore.htmlPS: Uprzedzam, że o Scooterze jest tylko połowa tekstu - druga (a właściwie pierwsza) połowa jest o polskim rapie
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)