Zwlekałam z posłuchaniem, bo zdawało mi się, że ostatnio nie jestem w nastroju do słuchania Moliny, ale w końcu jednak posłuchałam i całkiem dobrze mi weszło. Ma ta płyta dla mnie taki klimat, jaki kojarzy mi się z klubami znanymi jedynie z filmów (bo nie z autopsji).
![Wink :wink:](./images/smilies/icon_wink.gif)
, gdzie sobie spokojnie, acz emocjonalnie i bardzo pięknie i bardzo nastrojowo grają różni bluesmani, jazzmani itp., jako tło dla romantycznej kolacji albo samotnego drinka.
![Wink :wink:](./images/smilies/icon_wink.gif)
Toteż monotonia w niczym tu nie przeszkadza, jest wręcz mile widziana!
Jedyne, co wkurza, to ilość reklam w tym, co żeś zlinkował - przekraczająca wszelkie możliwe granice przyzwoitości!