skrupulatne obliczenia wykazują, że ów sławny amerykański program satyryczny debiutował na antenie w momencie kiedy właśnie zaczynałem życie choć na razie prenatalne... jednak mimo tego, że jesteśmy rówieśnikami, nigdy nie było mi z tym szołem po drodze, jakieś tam skrawki, na które trafiałem (bo trudno było przez lata nie natrafić) wykazywały, że jest to zadufany w sobie, pseudoluzacki, lewacki humor ociekający tanimi kontrowersjami... po prostu jakiś tam cudaczny zakątek Hollywood
zdanie zmieniło mi się zupełnie niedawno, zupełnie przez przypadek - oglądałem na YT wywiad z Lindseyem Buckinghamem z Fleetwood Mac i tam zapytano go o pewien skecz SNL, w którym (jak to zwykle z celebrytami się tam dzieje) robią z niego skończonego idiotę...
Veni, klikli, winczi - wyłonił mi się skecz pt.
What's Up With That z (jak się okazało później) życiową rolą Kenana Thompsona, który gra gospodarza talk-show, który nie może się powstrzymać przed wyśpiewywaniem cisnących mu się na język inspiracji. Skecz jest tak debilny, że paradoksalnie przywodzi gdzieś ducha Monty Pythona... Wypróbowałem rzecz na otoKarze i Witku - wkręcili się jak jasna chlorea...
zacząłem szukać dalej, co nie było trudne, bo większość 40-letniej historii programu jest do obejrzenia na youtubie (niestety po ang.)
Od razu okazało się, że - jak to zwykle u mnie bywa - śmieszy mnie w SNL niekoniecznie to o czym się trąbi - przez program przewinęło się bardzo dużo wielkich nazwisk, niektóre z nich zrobiły większą karierę już po opuszczeniu programu, niestety nie jestem fanem ani początkowej generacji na czele z
Chevym Chasem, nie lubię też zbytnio
Eddiego Murphy'ego - choć przyznaję, że zarobili na nielubienie skrawkami ról już po swoim snl-owskim okresie. W necie peany dostają też dwa wielkie nazwiska z lat 90-tych :
Will Ferrell i
Chris Farley - w tych się jednak dopiero zaczynam wkręcać...
Szczerze mówiąc z całego potoku skeczy, które ostatnio obejrzeliśmy korespondencyjnie i razem z Witkiem, jasno mi wynika, że moją ulubioną ekipą SNL jest ta około roku 2010, na czele z
Billem Haderem,
Fredem Amirsenem i
Kristen Wiig - obytroje szczerzem ukochał, a fajnie dopełniają ich wspomniany na początku Thompson oraz Jason Sudeikis.
Osobną kwestią jest udział w programach aktorów i muzyków, i jedni i drudzy wchodzą śmiało w gościnne role kabaretowe i efekty są czasem (Lady Gaga, Mick Jagger) zaskakująco udane.
Oczywiście nie wszystko jest w SNL fajne. Najbardziej denerwuje mnie to, że baaardzo często odcinają kupony od dobrze przyjętych skeczy robiąc z nich serie, które drążą po kilka razy dokładnie ten sam paradygmat... Czasem (What's Up With That, The Californians) ma to sens, częściej - nie (np. w wielokrotnie wałkowanych parodiach tego samego teleturnieju). Oczywiście dużo jest też epatowania seksualizmami (Kissing Family - wysoce obrzydliwe), a z drugiej strony program - zwłaszcza ostatnimi czasy - zrobił się tak politycznie poprawny, że te feerie różnorakich mniejszości po prostu przytłaczają i nużą...
No, powoli kończę i zaraz podam kilka swoich ulubionych skeczy, zapytując - ktoś coś zna? Lubi? Prazeo? Pet?
Na koniec najważniejsze - to (prawie) wszystko naprawdę leci na żywo i za to naprawdę wielki szacunek.