Długi, potężny, kryminalny sen. Jeden z lepszych ostatnio.
Szedłem sobie ulicą, obok stały altany działkowe. Wszedłem na teren jednego z ogródków, nagle szarpnięcie, ciemność. Teraz oglądam tę okolicę jakby spoza ciała. Kolo altanki kręci się ekipa dochodzeniowa, ja leżę obok z poderżniętym gardłem. Nagle jeden z policjantów mówi: -on chyba jeszcze żyje! Wchodzi lekarz, nachyla się nade mną i mówi: -żyje, ale tak jakby nie żył woła sanitariuszy, na nosze i wiozą mnie do szpitala. Cały czas widzę to z zewnątrz i wiem, że jeśli umrę, to ten przywilej się też skończy, to coś jak Neo w "Matrixie". Na moment wracam do siebie - wyjmują mi rurę intubacyjną, coś do mnie mówią, szarpnięcie, ciemność. Wracam do widoku spoza ciała - lekarze rozmawiają między sobą "stan krytyczny", przewożą mnie do innego szpitala. Przyjeżdża moja rodzina, siedzą przy mnie. Ja, ten w wersji "spoza", próbuję ich uspokoić, ale oczywiście mnie nie słyszą. W szpitalu dalej leżę nieprzytomny, ale już jakby mam mniej strachu że umrę. To "ja" spoza ciała trochę się nudzi i wpadam na pomysł, że ustalę kto mnie tak załatwił. Frunę na policję, a tam okazuje się że już złapali sprawców: dwaj recydywiści, w wieku 62 i 21 lat (dokładnie pamiętam). Przesłuchują ich, jeden policjant mówi do drugiego na korytarzu: -on chyba przeżyje, ale zabili mu kota Wkurzam się strasznie, kota mi zabili! Postanawiam że jak będą siedzieć w celi to ich nastraszę tak że umrą na zawał serca. I jakoś gdy już czynię przygotowanie do tego, to się budzę... ufff...
_________________ czasy mamy jakieś dziwne głupcy wszystko ogołocą chciałoby się kogoś kopnąć kogoś kopnąć - ale po co
|