W tym wątku było dużo metodologicznych wątpliwości, co to jest
początek płytty, ja bym jednak stawiał, że najbardziej chodzi o sam początek, pierwsze sekundy. I w tym kontekście:
Prazeodym pisze:
Lubię np. sam początek najsłynniejszego Mingusa. Najpierw ta perkusja, a potem mam wrażenie, że trochę się rozgrzewają, łapią odpowiednie vibesy...ale nawet nie ogarniemy, kiedy nagle się okazuje, że cała maszyneria już leci.
Sinner Lady nie łapie mi się tu. Owszem, szybko i niebawem maszyneria leci na całego i jest świetnie. Ta perkusja jednak wydaje mi tylko się taka rozgrzewkowa właśnie.
Co innego tu!
Passion Dance zmarłego niedawno (arcy)mistrza.
Prazeodym pisze:
Zastanawiam się też, które Coltrane'owe otwarcie, z dwóch moich ulubionych, najbardziej lubię
to odrobinkę mniej znane
czy
to odrobinkę bardziej znane
A może jednak kontrabasior?
Daj spokój. Wszystko to jest tak wybitne, że nie wiadomo, od czego zacząć. Jeżeli chodzi o począttek, to kontrabasior jednak najmniej, ale całość fenomenalna.
Nie no, jednak co by nie mówić, początek Love Supreme wygrywa wszystko tym gongiem. Crescent zaczyna się w zasadzie bardzo podobnie, ale ten gong w Love Supreme!
Jeżeli jednak chodzi o kontrabasiory, to odkryty właśnie przeze mnie Shabaka and the Ancestors... no panie, zaczyna się to bardzo chwytliwie!
https://shabakaandtheancestors.bandcamp.com/track/mzwandile